X
تبلیغات
دنیای من

14411222861047_h.jpg


 

نوشته شده توسط هستی در سه شنبه پانزدهم شهریور 1390 ساعت 2:24 موضوع | لینک ثابت


ازچه بنویسم؟

بهترین و جدیدترین خدمات وبلاگ نویسان جوان                www.bahar-20.com

* * *

 

می خواهم برایت بنویسم. اما مانده ام که از چه چیز و از چه کسی بنویسم؟
 
از تو که بی رحمانه مرا تنها گذاشتی یا از خودم که چون تک درختی در کویر خشک،
مجبور به زیستن هستم.
 
از تو بنویسم که قلبت از سنگ بود یا از خودم که شیشه ای بی حفاظ بودم؟
از چه بنویسم؟
 
از دلم که شکستی، یا از نگاه غریبه ات که با نگاهم آشنا شد؟
 
ابتدا رام شد، آشنا شد و سپس رشته مهر گسست و رفت و ناپیدا شد.
 
از چه بنویسم؟
از قلبی که مرا نخواست یا قبلی که تو را خواست؟
 
شاید هم اگر در دادگاه عشق محاکمه بشویم،
دادستان تو را مقصر نداند و بر زود باوری قلب من که تو را بی ریا و مهربان انگاشت اتهام بزند.
 
شاید از اینکه زود دل بسته شدم و از همه ی وابستگی ها بریدم تا تو را داشته باشم
به نوعی گناهکاری شناخته شدم.
 
نه!نه! شاید هم گناه را به گردن چشمان تو بگذارند که هیچ وقت مرا ندید،
یا ندیده گرفت چون از انتخابش پشیمان شده بود. عشقم را حلال کردم تا جان تو را آزاد کنم.
 
که شاید دوری موجب دوستی بیشترمان بشود و تو معنای ((دوست داشتن))را درک کنی...
امّا هیهات.... که تو آن را در قلبت حس نکردی و معنایش را ندانستی...
از من بریدی و از این آشیان پریدی

بهترین و جدیدترین خدمات وبلاگ نویسان جوان                www.bahar-20.com


 

نوشته شده توسط هستی در سه شنبه پانزدهم شهریور 1390 ساعت 2:10 موضوع | لینک ثابت


قشنگه

 

بهترین و جدیدترین خدمات وبلاگ نویسان جوان                www.bahar-20.com

دفتر عشـــق كه بسته شـد
دیـدم منــم تــموم شــــــــــــــــــــــــدم
خونـم حـلال ولـی بــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدون
به پایه تو حــروم شــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدم
اونیكه عاشـق شده بــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــود
بد جوری تو كارتو مونــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد
برای فاتحه بهــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــت
حالا باید فاتحه خونــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد
تــــموم وســـعت دلــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــو
بـه نـام تـو سنــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد زدم
غــرور لعنتی میگفــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــت
بازی عشـــــقو بلــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدم
از تــــو گــــله نمیكنـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــم
از دســـت قــــلبم شاكیـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــم
چــرا گذشتـــم از خـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــودم
چــــــــراغ ره تـاریكـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــیم
دوسـت ندارم چشمای مـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــن
فردا بـه آفتاب وا بشـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــه
چه خوب میشه تصمیم تــــــــــــــــــــــــــــــــو
آخـر مـاجرا بــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــشه
دسـت و دلت نلــــــــــــــــــــــــرزه
بزن تیر خـــــــــــــــــلاص رو
ازاون كه عاشقـــت بود
بشنواین التماسرو
...............
.........
....
.


 

نوشته شده توسط هستی در سه شنبه پانزدهم شهریور 1390 ساعت 2:5 موضوع | لینک ثابت



 

نوشته شده توسط هستی در یکشنبه سیزدهم شهریور 1390 ساعت 18:45 موضوع | لینک ثابت


دوست داشتن از عشق برتر است

دوست داشتن از عشق برتر است. عشق یک جوشش کور است و پیوندی از سر نابینایی. اما دوست داشتن پیوندی خود آگاه و از روی بصیرت روشن و زلال.

عشق بیشتر از غریزه آب می خورد، و هرچه از غریزه سر زند بی ارزش است و دوست داشتن از از روح طلوع می کند وتا هرجا که یک روح ارتفاع دارد دوست داشتن نیز همگام با آن اوج می یابد.

عشق با شناسنامه بی ارتباط نیست، و گذر فصل ها و عبور سال ها بر آن اثر می گذارد. اما دوست داشتن در ورای سن و زمان و مزاج زندگی می کند و بر آشیانه بلندش روز و روزگار را دستی نیست.

عشق در هر رنگ و سطحی با زیبایی محسوس در نهان یا آشکار رابطه دارد.اما دوست داشتن چنان در روح غرق است و گیج و جذب زیبایی های روح که زیبایی هایی محسوس را به گونه یی دیگر می بیند. عشق ، توفانی ومتلاطم صفت است؛ اما دوست داشتن آرام و استوار و پروقار و سرشار از نجابت.

عشق با دوری و نزدیکی در نوسان است. اگر دوری به طول انجامید، ضعیف می شود؛ اگر تماس دوام یابد به ابتذال می کشد و تنها با بیم و امید و تزلزل و اضطراب و دیدار و پرهیز زنده و نیرومند می ماند. اما دوست داشتن با این حالت نا آشنا است؛ دنیایش، دنیای دیگری است.

عشق جوششی یک جانبه است. به معشوق نمی اندیشد که کیست؟ یک خود جوشی ذاتی است و از این رو همیشه اشتباه می کند و در اتنخاب به سختی می لغزد و یا همواره یک جانبه می ماند. اما دوست داشتن در روشنایی ریشه می بندد و در زیر نور سبز می شود و رشد می کند؛ و از این رو است که همواره پس از آشنایی پدید می آید.

عشق جنون است و جنون جز خرابی و پریشانی فهمیدن و اندیشیدن نیست. اما دوست داشتن در اوج معراجش از سر حد عقل فراتر می رود و فهمیدن و اندیشیدن را از زمین می کند و با خود به قله ی بلند اشراق می برد.

عشق زیبایی های دل خواه را در معشوق می آفریند و دوست داشتن، زیبایی های دل خواه را در دوست داشتن می بیند و می یابد.

عشق، یک فریب بزرگ و قوی است؛ و دوست داشتن یک صداقت راستین و صمیمی و بی انتها و مطلق.

عشق در دریا غرق شدن است و دوست داشتن در دریا شنا کردن.

عشق بینایی را می گیرد؛ و دوست داشتن می دهد.

عشق، خشن و شدید و در عین حال ناپایدار و مطمئن و دوست داشتن، لطیف است و نرم و در عین حال پایدار و سرشار از اطمینان.

عشق همواره با اشک آلوده است و دوست داشتن سراپا یقین است و شک ناپذیر.

از عشق هرچه بیشتر می نوشیم سیراب تر می شویم؛ و از دوست داشتن هر چه بیشتر تشنه تر . عشق هر چه دیرتر می پاید کهنه تر می شود و دوست داشتن نوتر.

دکتر علی شریعتی


 

نوشته شده توسط هستی در جمعه یازدهم شهریور 1390 ساعت 18:12 موضوع | لینک ثابت